*abi/o

*abio

BOT Ĉiamverda arbo el koniferoj kun starantaj konusoj kaj pingloformaj maldikaj, iom flekseblaj folioj, ofte havantaj malsupre du helajn striojn, kaj elkreskantaj kun piedeto rekte el la branĉoj; genro el familio pinacoj (Abies): cikonio havas sian loĝejon sur abioj [1]; cipreso, abio, kaj bukso kuniĝos, por ornami la lokon [2]; ĉe abio oni povas precize kalkuli la jarojn de ĝia kreskado, se oni kalkutas, kiom da fojoj ĝi ricevis novan trunkidon [3]; la abio aspektis tre bonfarte: ĝi estis kvazaŭ iomete da poezio inter la rubaĵoj [4]; la altaj, neĝkovritaj Alpoj, kun nuboj kaj mallumaj abioj [5]; helegaj lumoj, ekbruligitaj inter la verdaj branĉoj de la kristnaskaj abioj Marta . SUB:kristnaskarbo
angle:
 fir
beloruse:
 елка
bretone:
 saprenn, gwezenn-sapr
bulgare:
 ела, елха
ĉeĥe:
 jedle
dane:
 ædelgran
france:
 sapin
germane:
 Tanne
greke:
 έλατο
hebree:
 אשוח
hispane:
 abeto
hungare:
 jegenyefenyő
indonezie:
 cemara
itale:
 abete
japane:
 モミ [もみ]
katalune:
 avet
latinece:
Abies
nederlande:
 zilverspar, zilverden
okcitane:
 avet
perse:
 نراد
pole:
 jodła
portugale:
 pinheiro
ruse:
 пихта
slovake:
 jedľa
slovene:
 jelka, hoja
svede:
 gran
turke:
 göknar
ukraine:
 ялиця

administraj notoj