*bo-
- I.
-
bo-
-
Prefikso montranta la proedziĝan parencecon:
bofrato (frato de la edzo rilate al lia edzino, aŭ frato
de la edzino rilate al ŝia edzo);
boparenciĝi kun la reĝo
[1].
Rim.:
Ĉe kombino de bo- kaj ge- la
Fundamento metas la prefikson bo- ekstere (unue):
bogepatroj
[2];
bogefratoj
[3].
Tiu ordo estas ĝenerale preferata en Esperanto — kaj de la
bonaj aŭtoroj, kaj de la publiko; ĝin preskribas PIV1 (en la
artikolo bo). Tamen PIV2, malgraŭ la uzado kaj la
Fundamento, ial preferas la inversan ordon.
- angle:
- -in-law
- france:
- beau-, belle-
- germane:
- Schwieger-
- hispane:
- político (denota parentesco por
matrimonio)
- ide:
- bo-
- japane:
- 義理の [ぎりの]
- katalune:
- polític (adj., dit dels parents sobrevinguts per
matrimoni)
- nederlande:
- schoon- (aangetrouwde familie)
- norvege:
- sviger-
- pole:
- przedrostek powinowactwa przez małżeństwo
- rumane:
- prefix de afinitate prin căsătorie
- volapuke:
- lü-
- II.
-
Samsignifa vortero uzata memstare:
boa
(malofte)
-
Boparenca; apartenanta al la sama familio pro geedziĝo:
la gvidaj albanaj komunistoj, kiuj havis inter si parencajn kaj boajn rilatojn
[4];
vi ne kredu, ke mi volas profiti de mia boeco kun vi
ViV
;
pli preciza nomo por tiu lasta estus bobofrato, ĉar la parenceco estas duoble
boa
LAE
;
la boajn rilatojn estigas la geedzecoj
[5].