cenobit/o PIV1

cenobito  

REL
Monaĥo vivanta en komunumo, en komuna loĝejo: rezidejo de cenobitinoj, kun abundo da ĉambroj ekstreme puraj [1]. VD:ermito 1
ĉeĥe:
cenobita, poustevník
france:
cénobite
germane:
Klostermönch, Zönobit
hebree:
נזיר החי בקבוצה
hungare:
szerzetes, cönobita
itale:
cenobita
katalune:
cenobita
ruse:
киновит
slovake:
cenobita, pustovník

administraj notoj