deikt/o PIV2

deikto   Vikipedio

LIN Esprimo, vorto, kiu ricevas sencon nur per kono de parolsituacia cirkonstanco: mi, ĉi tie, nun ... persona, loka kaj tempa deiktoj [1]. VD:anaforo, pronomo3
ĉeĥe:
deixe
france:
déictique (subst.)
pole:
deixis
slovake:
deixia

administraj notoj