dup/o PIV1

dupo  

(malofte)
Mokato, naivulo, kiun oni facile trompas: ne prenu min por dupo, knabo, ― diris Leo bruske [1]; mi opinias min prudenta kaj estas nur dupo, viktimo kaj martiro de vana dupo [2].
1. A. Kris: Moko de l' fato, La Ondo de Esperanto, 1992:1 (2)
2. Jean-Jacques Rousseau, trad. André Gilles: La revadoj de soleca promenanto, Tria promenado
ĉeĥe:
hlupáček, jelimánek, tupan
france:
dupe, pigeon (dupe)
germane:
Gimpel, Narr, Tropf, Einfaltspinsel, Dummkopf
slovake:
hlupáčik, jelimánek, naivka

administraj notoj