graten/i

grateni  

(tr)
KUI
Baki manĝaĵon, kutime ŝmirinte ĝin per pasto, pana, fromaĝa aŭ alia raspaĵo, ĝis formiĝo de delikata krusteto: gratenita terpoma kaĉo, makaronioj gratenitaj en saŭco, gratenita fiŝo, kokidaĵo ktp.
VD:panerumi
beloruse:
пячы (ежу), запякаць
ĉeĥe:
zapéci, zapékat
france:
gratiner
germane:
gratinieren, überbacken
hispane:
gratinar
hungare:
csőben süt, gratiníroz
katalune:
gratinar
nederlande:
gratineren
portugale:
preparar comida à milanesa
ruse:
запечь, запекать
slovake:
zapekať, zapiecť
turke:
güveçte pişirmek

gratenaĵo

KUI
Gratenita manĝaĵo.
beloruse:
запяканка
france:
gratin
germane:
Auflauf, Gratin
hungare:
csőben sült
katalune:
menjar gratinat
nederlande:
gratin
portugale:
comida à milanesa
ruse:
запеканка
turke:
güveçte pişmiş yiyecek

administraj notoj

~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~aĵo: Mankas fontindiko.
~aĵo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.