*gum/o

*gumo   Vikipedio

KEM
Glua suko el iaj arboj, kiun oni uzas por glui, apreturi, briligi, aŭ kiel dolĉigaĵon en bombonoj, pasteloj, kc: araba, elasta gumo; lakgumo; skrapgumo (gumo preparita por forfroti krajonajn aŭ inkajn strekojn). VD:kaŭĉuko, rezino, siropo.
angle:
gum skrap~o: eraser
ĉeĥe:
guma, kaučuk, pryskyřice, pryž
france:
gomme skrap~o: gomme (pour effacer)
germane:
Gummi, Rohgummi, Gummiharz
hispane:
goma
hungare:
gumi, gumimézga skrap~o: radír, törlőgumi
katalune:
goma elasta ~o: goma elàstica lak~o: goma laca skrap~o: goma d'esborrar
nederlande:
gom (kleefstof) skrap~o: gum, gom (vlakgom), vlakgom, stuf
portugale:
goma (de árvore)
ruse:
резина, камедь, гумми
slovake:
guma, pryž
tokipone:
ko

gumi

(tr)
Ŝmiri aŭ densigi per gumo: gumi poŝtmarkon, trinkaĵon.
angle:
smear (with gum)
ĉeĥe:
pogumovat, pogumovávat
france:
gommer (enduire de gomme)
germane:
gummieren
hispane:
engomar
hungare:
enyvez, enyvvel kever, gumiz, impregnál, gumíroz
katalune:
engomar
nederlande:
gommen
slovake:
pogumovať

maĉgumo

Substanco, ofte dolĉigita, kiun homoj maĉas: ili ĵetas ĉokoladon kaj bonbonojn kaj maĉgumojn [1].
1. Stefan Maul: El verva vivo ĵurnalista, p. 20
hispane:
chicle
katalune:
xiclet
nederlande:
kauwgom

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
maĉ~o: Mankas dua fontindiko.