hul/o SPV

hulo  

1.  
MAR Mara ondomovo, estiĝanta sen ŝaŭmrompiĝo: mirinda loko estas la erikejo, — li diris ĉirkaŭrigardante al la ondanta montetaro, longaj verdaj huloj kun krestoj el zigzaga granito suprenŝaŭmantaj je fantaziaj sputoj [1]; popolamaso muĝanta kiel hulo [2].
2.  
SHIAVI La ĉefa strukturo kaj floskorpo de ŝipo aŭ de hidroplano. VD:fuzelaĝo, ŝelo
1. A. Conan Doyle trad. W. Auld: La ĉashundo de la Baskerviloj, p. 69
2. Malproksime de Karakaso, la atingoj de la agrarreformo, Le Monde diplomatique en Esperanto 2002-2004
angle:
1. swell 2. hull
beloruse:
2. корпус (карабля, гідрапляна), фюзэляж
ĉeĥe:
2. vlnění, čeření
france:
1. houle 2. coque (d'un navire, d'un hydravion)
germane:
1. Dünung 2. Schiffskörper
itale:
2. scafo
nederlande:
2. romp (v.e.schip), scheepsromp
portugale:
2. casco, quilha
ruse:
1. мёртвая зыбь 2. корпус, фюзеляж
slovake:
2. gondola lietadla, trup, člnku

administraj notoj