krif/o

krifo Vikipedio

1.
POE Ungego de sovaĝaj bestoj kaj rabobirdoj.
2.
(figure) Tiraneco, arbitra superpotenco, subpremado: falinte en iliajn krifojn mi unue perdis liberon kaj propran volon [1].
1. Horst Vogt: Paperfolioj, La Gazeto, jaro 2005a, numero 117, p. 27a
beloruse:
капцюр, кіпцюр, кіпець
bulgare:
нокът
ĉeĥe:
pařát, spár
france:
griffe
germane:
Kralle
hungare:
karom
nederlande:
klauw
pole:
1. szpon, pazur 2. szpony
portugale:
1. garra 2. garra (figurado)
ruse:
коготь
slovake:
drapák

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.