maŭr/o PIV1

maŭro

HIS Ano de iu el la popoloj vivintaj en okcidenta Magrebo, tio estas proksimume en nunaj Alĝerio kaj Maroko.
a)
Dum romia antikvo, popoloj de tiama Maŭritanio.
b)
Dum eŭropa mezepoko, arablingvaj islamanoj de okcidenta Magrebo kaj Hispanujo: oni tuj cedis al la deziro komplimenti kaj servi la belan maŭrinon [1].
angle:
Moor
beloruse:
маўр
bulgare:
мавър
france:
Maure (subst.)
germane:
Maure
hispane:
moro
hungare:
mór, szaracén
katalune:
moro (subst.)
nederlande:
Moor
pole:
Maur
portugale:
mouro
rumane:
Maur
ruse:
мавр

maŭra

De la maŭroj, de ilia kulturo: maŭra portiko [2].
2. A. Grin, trad. J. Finkel: La mondo brilanta, 2010
angle:
Moorish
beloruse:
маўрытанскі
france:
maure (adj.), mauresque
germane:
maurisch
hispane:
moro
hungare:
mór, szaracén
katalune:
moro (subst.)
nederlande:
Moors
pole:
mauretański
portugale:
mourisco
rumane:
maur
ruse:
мавританский

administraj notoj