pervers/a ^PV

1.

Inklina al konduto neprudenta, neakceptebla, malbonmora, malica malgraŭ konscio pri la konsekvencoj: perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon, en ĉiu tempo li semas malpacon [1]; tia homo perversiĝis kaj pekas, estante memkondamnita [2]; ĉarma junulo, kun plaĉa vizaĝo, sed io perversa en la okuloj [3]; pruntado de mono kontraŭ interezo estas perversa maniero akiri havaĵon, laŭ Aristotelo [4].

2.

Inklina al nenormalaj voluptoj: perversa estas vi […], kiu montras al mi tiom da pornaĵoj [5]! envere pedofilio estas perversa [6].

Ĝue agante kun malico: viroj perverse parolantaj, por forlogi post si la disĉiplojn [7]; la emo de aĵoj kaj aferoj misiri kvazaŭ perverse [8].

Perversa konduto, ago: fama psikiatro […] venis „babili“ kun mi […] vi ne povas imagi kiel ruzaj ili estas, kaj kiel ili kapablas turni bel(et)ajn aferojn en kotaĵojn, en perversaĵojn [9]; li plene konsentas kun la fanatikaj islamistoj, kiam ili persekutas samseksemon, „pornografion kaj seksajn perversaĵojn“ [10].

Perversa inklino: perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon [11]; ho, via perverseco! ĉu la potfaristo estas rigardata kiel egala al la argilo [12]? jen iuj urbestroj organizas publikan propagandadon de ekstravaganco kaj perverseco sub la preteksto pri „homaj rajtoj“ [13].