^*plastr/o ^UV

^*plastro

: Kombinaĵo el peco de tolo kaj glueca medikamento, kiun oni metas sur la kuracota korpa parto, ekz. por kovri vundon: li eltiris […] ŝtalan pecon kaj kunpremis la vundon, ― ĉu iu el miaj konsilantoj havas plastron [1]? kun plastro sur la nazo [2]. kataplasmo

1. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 3, Ĉapitro XVII
2. N. V. Gogol, trad. L. L. Zamenhof: La Revizoro, Akto tria

beloruse:: плястыр
bulgare:: лепенка
ĉeĥe:: sádra, sádrový obvaz
ĉine:: 创可贴 [chuàngkětiē], 創可貼 [chuàngkětiē], 貼膏 [tiēgāo], 贴膏 [tiēgāo]
france:: emplâtre, diachylon
germane:: Pflaster
hungare:: tapasz, flastrom
japane:: 硬膏 [こうこう], 膏薬 [こうやく]
nederlande:: pleister
pole:: plaster
portugale:: emplastro
rumane:: leucoplast
ruse:: пластырь
slovake:: sadra, sadrový obväz
ukraine:: пластир

kantarida plastro, vezikplastro

: Plastro kun pulvoro de kantarido, kies asertita kuracefiko estiĝu per vezika haŭtinflamo: li almetis al si sur la nukon kaj sur la dorson po unu granda kantarida plastro, por eltiri la frenezecon [3]; sekigita kaj pulvorigita insekto uzata por vezikplastro, kantarido [4].

3. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, Galoŝoj de feliĉo
4. Kuraciloj, Hispana Esperanto-Gazeto, n-ro 57, marto 1936, p. 118

germane:: Cantharidenpflaster, Blasenpflaster

administraj notoj