rekvizici/i Z PV

rekvizicii  

(tr)
Oficiale ordoni disponigon de personoj aŭ aĵoj por ia publika servo: damne! tiuj fi-hundidoj en la komunuma oficejo rekvizicias jen du tegolistojn unu tagon jen du ĉarpentistojn alian tagon, kaj jam disigis la laborforton de nia vilaĝo [1].
1. Mo Yan, trad. Vejdo: Travidebla Ruĝa Rafano, 2012
beloruse:
рэквізаваць
bulgare:
реквизирам
ĉeĥe:
rekvírovat, zabrat, úředně zabavit
france:
réquisitionner
germane:
requirieren
hungare:
(hatóságilag) lefoglal, (hatóságilag) igénybe vesz, rekvirál
nederlande:
rekwireren, opvorderen
perse:
مصادره کردن، توقیف کردن
ruse:
реквизировать
slovake:
rekvirovať, zhabať, úradne zaberať

rekvizicio

JUR Decido, ago rekvizicii.
beloruse:
рэквізіцыя
bulgare:
реквизиция
ĉeĥe:
rekvizice, zábor
france:
réquisition
germane:
Requisition
hungare:
(hatósági) lefoglalás, (hatósági) igénybevétel, rekvirálás
nederlande:
rekwisitie, opvordering
perse:
مصادره، توقیف
portugale:
requisição
ruse:
реквизиция
slovake:
rekvizícia

administraj notoj