2relativ/a PV

relativa

1.  
Neabsoluta, dependa, kompara, kondiĉa, proporcia: relativa valoroB ; relativa plimulto da voĉoj; relativa eraro; certo estas nur relativa; relativa sukceso. ANT:absoluta
2.  
GRA Kvalifikas vorton, kiu ligas dependan propozicion al la ĉefpropozicio, kies unu vorton ĝi anstataŭas: relativa pronomo. VD:rilata.
angle:
relative
beloruse:
адносны ~a plimulto: адносная большасьць
ĉeĥe:
poměrný, relativní, vztažný
france:
relatif
germane:
1. relativ 2. Relativpronomen
hispane:
relativo
hungare:
~a plimulto: relatív többség 1. viszonylagos, relatív ~a pronomo: vonatkozó névmás 2. vonatkozó
nederlande:
betrekkelijk, relatief
pole:
1. relatywny, względny
portugale:
relativo
ruse:
относительный ~a plimulto: относительное большинство
slovake:
pomerný, relatívny

relativigi  

(tr)
Montri kiel ne absolutan, ne unuflankan, alimaniere rigardeblan: oni relativigu kaj konsideru en ĝusta kunteksto la diraĵon de Germain [1]. VD:bagateligi, malgravigi, subtaksi
1. D. Van Herpe: Digest Number 67, lingva-demokratio, 2001-02-07
ĉeĥe:
relativizovat, uvést do vztahu
france:
relativiser
pole:
relatywizować
slovake:
relativizovať, uviesť do vzťahu

relativismo Vikipedio

1.  
FIL Doktrino, laŭ kiu ĉiu kono estas relativa, tio estas ke neniam la aĵoj en si mem povas esti konataj de l' homo, sed nur la rilatoj inter tiuj aĵoj. ANT:pozitivismo
2.
(komune) Ne kredanta je superaj kaj malsuperaj valoroj, principoj, celoj, rigardanta kontraŭecajn aferojn kiel egalajn: la postmodernuloj estas senteble influitaj ... de la kultura relativismo laŭ kiu „ĉiuj kulturoj samvaloras“ [2].
2. D. Kessous: Raŭmismo kaj postmodernismo, SAT Kulturo, [vidita en 2014]
beloruse:
рэлятывізм
ĉeĥe:
relativizmus
france:
relativisme
germane:
Relativismus
hispane:
relativismo
hungare:
relativizmus
nederlande:
relativisme
pole:
relatywizm
ruse:
релятивизм
slovake:
relativizmus

administraj notoj

~a: Mankas verkindiko en fonto.