run/o PV

runo Vikipedio

Litero, plej ofte gravurita sur ligno, el alfabetoj uzitaj de la ĝermanaj triboj plejparte antaŭ sia kristaniĝo. La origina alfabeto posedas 24 literojn (uzita inter proksimume 100 kaj 750 p.K.), la juna skandinava 16 (800–1050, en limigita uzo ĝis 1700), la angla komence 28, fine 33 literojn (800–1150 p.K.): vikingo postlasis pere de misteraj simboloj jenan surskribon: „La filo de Tholfr Kolbeinn tre alte ĉizis tiujn ĉi runojn“[1].
1. W. H. Simcock: Vizito al la nordaj insuloj, Monato, jaro 1999a, numero 9a, p. 18a
angle:
rune
beloruse:
руна
ĉeĥe:
runa
france:
rune
germane:
Rune
hungare:
rúna
nederlande:
rune
pole:
runa
portugale:
runa
ruse:
руна
slovake:
runa

runa

Notita per runoj: ili estas la plej granda kolekto de runaj surskriboj [2].
2. W. H. Simcock: Vizito al la nordaj insuloj, Monato, jaro 1999a, numero 9a, p. 18a
angle:
runic
beloruse:
рунічны
france:
runique
hungare:
rúna-
pole:
runiczny
ruse:
рунный, рунический

administraj notoj