sinekdoĥ/o, sinekdok/o

sinekdoĥo, sinekdoko   Vikipedio

LIN
Stilfiguro, speco de metonimio, ĉe kiu oni indikas ion per alia io surbaze de kvanta rilato inter ili (tuton per parto, ion specialan per io ĝenerala aŭ inverse): en „sen groŝo en poŝo“ la vorto „groŝo“ estas sinekdoĥo signifanta: mono; en „li estas instruita kapo“ la vorto „kapo“ estas sinekdoĥo signifanta: homo; en „li ekprenis la bridon de la azeno, kaj trotigis la beston“ la uzo de genra nomo „besto“ anstataŭ speciala „azeno“ estas sinekdoĥo celanta eviti ripeton.
angle:
synecdoche
beloruse:
сынэкдаха
bulgare:
Синекдоха
france:
synecdoque
germane:
Synekdoche
hungare:
szinekdoché
perse:
مجاز مرسل
ruse:
синекдоха

administraj notoj

~o, sinekdoko: Mankas fontindiko.
~o, sinekdoko: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.