*ŝovel/i PV

*ŝoveli

(tr)
Forpreni kaj transŝuti ian materion per ŝovelilo aŭ per plata instrumento aŭ objekto simila al ŝovelilo: estis ŝovelita malgranda irvojetoZ ; kunŝoveli per la piedo velkintajn foliojnZ ; ŝovelkvanto da teroZ ; (figure) ŝoveli per la piedoZ (tergrati Z).
angle:
shovel
beloruse:
зграбаць
bulgare:
копая
ĉeĥe:
házet lopatou
france:
pelleter, creuser à la pelle
germane:
schaufeln, schippen
hispane:
remover con la paleta, palear
hungare:
lapátol
itale:
palare, spalare
nederlande:
scheppen (met schop)
perse:
بیل زدن، با خاک‌انداز برداشتن
portugale:
remover, apanhar com pá
ruse:
сгребать (лопатой), зачерпывать

ŝovelilo

1.
Ilo konsistanta el larĝa, iom konkava, ordinare metala, plato kun longa tenilo.
2.
Samspeca ilo kun mallonga tenilo por hejmaj uzoj.
angle:
1. shovel 2. scoop, dustpan (por polvo)
beloruse:
1. шуфель 2. шуфлік
bulgare:
1. лопата 2. лопатка
ĉeĥe:
1. lopata 2. lopatka
france:
pelle
germane:
2. Schaufel, Schippe
hispane:
1. pala 2. pala corta, paleta
hungare:
lapát
itale:
1. pala, badile 2. paletta
nederlande:
1. schop 2. stofblik
perse:
1. بیل 2. خاک‌انداز، بیلچه
portugale:
2. pazinha (de lixo)
ruse:
1. совковая лопата 2. совок

panŝovelilo

KUI Longtenila ŝovelilo, per kiu oni enŝovas kaj elŝovas bakaĵojn el granda kuirforno: li ĉe ŝtipo ĉarpentis panŝovelilon [1].
1. A. Kivi, trad. I. Ekström: Sep fratoj, 1947
ĉeĥe:
pekařská lopata
france:
pelle de boulanger
hispane:
pala de panadero

administraj notoj

~i: Mankas verkindiko en fonto.
~ilo: Mankas dua fontindiko.
~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.