tradukoj: en fr

jot/o PIV3

joto

LIN La naŭa litero de la greka alfabeto (Ι, ι): ankaŭ eblas ilin [la Grekajn literojn] plene Esperantigi kun O-finaĵoj, ekz.: [...] teto, joto, kapo, [...] [1].
Rim. 1: Troviĝas en PIV ankaŭ la duone Esperantigita formo „jota“.
Rim. 2: La plene esperantigitaj nomoj de la grekaj literoj prezentitaj en PMEG [2] [3] ne estas harmoniaj. En la okazo de la literoj finiĝantaj per a, la Esperanta O-finaĵo anstataŭas la liternoman finon (alfa -> alfo), dum en la aliaj okazoj la Esperanta O-finaĵo aldoniĝas al la liternoma fino (epsilon -> epsilono; mu -> muo; ksi -> ksio). Due, pluraj tiel kreitaj radikoj konfliktas kun aliaj esperantaj radikoj jam ekzistantaj en PIV (alfo, beto, gamo, kapo, roto) aŭ konfliktas en vorfarado ĉar, laŭ PMEG, oni ne uzu a-ligfinaĵon en kombinoj [4], tial ekzemple la PIV-a termino gamaradioj devus esti gamradioj, kiel iksradioj. Por pli da reguleco kaj eviti konfliktojn, alia eblo estas uzi la simplan esperantigitan formon jotao. [Alano Gerardo]

tradukoj

anglaj

~o: iota.

francaj

~o: iota.

fontoj

1. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §19
2. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §19
3. B. Wennergren: Grekaj literoj en PMEG §43
4. B. Wennergren: Interligaj finaĵoj en PMEG §37.3


ℛevo | datumprotekto | jot.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.3 2016/01/31 11:10:22