landaŭ/o PIV1

landaŭo

Kvarrada ĉevaltirata veturilo kun du kontraŭaj benkoj por veturantoj kaj duklapa balgo: ambaŭ antaŭeniris al la landaŭo, kiu estis haltigita ĉe l' angulo de la aleo [1].
1. L. Dalsace, trad. E. Ferté-Cense: Fatala Ŝuldo, 1910
angle:
landau
france:
landau
germane:
Landauer
pole:
lando
rumane:
landou (trăsură)

administraj notoj