mantoŭ/o, manto/o

mantoŭo, mantoo  

KUI Ĉindevena speco de pano1 knedita, fermentigita kaj vaporumita, ordinare en formo de malgranda bulko: la vizaĝo senĉese platiĝadis kaj fariĝis ridinda kiel mantoŭo [1]; li komencis manĝi la mantoojn [2].
1. Ba Jin, trad. Li Shijun: Aŭtuno en la Printempo, 1980
2. Lao She, trad. Wang Chongfang: Kamelo Ŝjangzi, 1988
france:
mantou
pole:
manti
rumane:
manti

administraj notoj