tradukoj: de en fr nl pt ru vo

^*pra[1]

I.

pra-

(prefikso)

1.

Tre primitiva, el antaŭlonge: praarbaro (ekzistanta de nememorebla tempo); prahejmo (hejmo de la prauloj); prahistorio; prahomaro; pratempo; prapatro, prapatrino, pratipo.

2.

Sekva, pli malproksima en grado de parenceco ol la ĵus antaŭa, tuj posta ol la indikita de la radikalo: la pranepo estas la filo de la nepo; la praavo estas la patro de la avo.

II.

Samsignifa vortero.

praa

Primitiva, antaŭhistoria, origina.

praulo

Individuo de kiu oni devenas, precipe tia apartenanta al malproksima generacio: inter liaj prauloj estis kaj pastroj, kaj militistoj [2]; la „natura“ amo al la loko, kie oni naskiĝis, kie estas entombigitaj la prauloj estas limigita al tre malvasta regiono kaj neniel al tuta lando [3]; eble temas pri atavismo, reveno al tiu epoko, kiam la praulo de l' homo ne estis ankoraŭ animalo socia kaj vivis izole en sia kaverno [4]. posteulo