apoĝatur/o

apoĝaturo  

MUZ
Melodiornamo uzata en klasika eŭropa muziko, kiu antaŭmetas antaŭ la tono unu aŭ du komencajn tonojn, konsumante parton de ĝia daŭro: preskaŭ neniu apoĝaturo eblas, kiun li ne aplikis, ĉiun arton kaj ĉiujn falsajn harmoniajn afektaĵojn li mil fojojn aplikis serioze kaj ŝerce [1]. VD:aĉakaturo
angle:
appoggiatura, long grace note
france:
appoggiature
germane:
langer Vorschlag (Musik), Appoggiatura
hispane:
apoyatura
katalune:
appoggiatura
slovake:
predrážka

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.