dajmon/o

dajmono PIV1  

REL Mezranga supernatura estaĵo, ofte malbona sed iam favora, peranto inter la homoj kaj la dioj, aŭ granda dio aganta inkognite; genio3, ĝenio: la persona dajmono de Sokrato; latineca vorto por la grekdevena „dajmono“ estas genio3.a.
SUB:anĝelo, demono, elfo, feo, koboldo
angle:
daemon
beloruse:
дэман
bulgare:
демон
ĉeĥe:
démon
france:
démon, génie
germane:
Dämon, Dämonion
hebree:
דמון, שדון
hispane:
demonio
hungare:
démon
katalune:
dèmon
malnovgreke:
δαίμων
nederlande:
demon
pole:
demon, dajmon{m}, dajmona{f}
portugale:
demônio
ruse:
демон

administraj notoj

~o : Mankas dua fontindiko.
~o : Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.