1emancip/i

emancipi  

(tr)
1.
JUR Liberigi el la patra aŭ kuratora povo.
2.  
(komune) Liberigi iun el la dependo de supera aŭtoritato: la universala voĉdonado emancipis la popolon; dum la Renesanco emancipiĝis la spiritoj; vi devas emancipi vin el tiu stulta modo. VD:egalrajtigi, malsklavigi
angle:
emancipate
beloruse:
эмансіпаваць, разьнявольваць, вызваляць
ĉeĥe:
emancipovat
france:
émanciper
germane:
1. emanzipieren, mündig sprechen, die vollen bürgerlichen Rechte geben, von der Vormundschaft befreien 2. emanzipieren, gleichstellen, befreien
hispane:
emancipar
katalune:
emancipar
nederlande:
emanciperen
okcitane:
desmancipar
pole:
emancypować, wyzwalać, oswobadzać
portugale:
emancipar
ruse:
эмансипировать, освобождать, раскрепощать
slovake:
oslobodiť, vymaniť

emancipo

Liberigo de iu el longtempa aŭtoritato: grandmonda sinjorino, kiu sur velura sofo de salono sprite konversacias pri emancipado de virinoj Marta .
angle:
emancipation
beloruse:
эмансіпацыя, вызваленьне
ĉeĥe:
emancipace, emancipování
france:
émancipation
katalune:
emancipació
nederlande:
emancipatie
okcitane:
desmancipacion
pole:
emancypacja, wyzwolenie, oswobodzenie
slovake:
emancipácia

administraj notoj

~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~o: Mankas dua fontindiko.