faktitiv/o PIV1

faktitivo  

GRA Verba voĉo3 montranta ke la subjekto delegas aŭ lasas agon al iu alia: la hebrea havas specialan konjugacian formon nomatan „hifil“, kiu donas al iu ajn radiko faktitivan signifon: la hifil de caĥak "ridi" estas hicĥik "ridigi" [1].
france:
factitif

administraj notoj