*funel/o

*funelo

1.
Ilo, kies supra parto estas konusforma, kaj finiĝanta per rekta tubo, uzata por verŝi fluaĵon en barelon, vazon, botelon kc: enpremi iun en funelon PrV ; edzino pli elverŝas per funelo, ol edzo enverŝas per sitelo PrV ; [la] krete skizita infano havas funelon sur la kapo kaj tra ĝi eniras verda stelo [1].
2.
Tiaforma parto de laŭtparolilo, trumpeto ks uzata por direkti sonon: ĉie ĉirkaŭ mi radifuneloj / komplotadas grake-krie / kontraŭ paco de l' oreloj [2]; li metis ambaŭ manojn kiel funelo antaŭ la buŝon kaj kriis supren [3].
1. Monato, Carlo Minnaja: Marioneto ĉiam aktuala
2. Raymond Schwartz: La Stranga Butiko
3. Michael Ende, trad. Wolfram Diestel: La Senĉesa Rakonto, La Flugo al la Ebura Turo
angle:
 funnel
bulgare:
 фуния
ĉeĥe:
 nálevka, násypka, trychtýř
france:
 entonnoir
germane:
 Trichter 2. Schalltrichter
hispane:
 embudo
katalune:
 embut
nederlande:
 trechter
portugale:
 funil
ruse:
 воронка, раструб
slovake:
 lievik
ukraine:
 лійка, розтруб, вирва

administraj notoj