glugl/i PIV1

glugli  

(ntr)
Brui kiel agite fluanta, bobelanta akvo. VD:lirli
angle:
burble, gurgle
beloruse:
булькаць, булькатаць
ĉeĥe:
bublat, klokotat, žbluňkat
france:
gargouiller, glouglouter
germane:
glucksen, gluckern, gurgeln
hispane:
gorgotear
hungare:
bugyog, bugyborékol
katalune:
clapotejar
portugale:
gluglurejar
ruse:
булькать
slovake:
klokotať, žblnkotať

gluglo

Bruo simila al tiu de skuata akvo: apenaŭ li prenis duonon el taso da teo, enŝvebis ridaj glugloj [1].
beloruse:
булькат
ĉeĥe:
žbluňknutí
france:
gargouillement, glouglou
germane:
Glucksen, Gluckern, Gurgeln
hispane:
gorgoteo
hungare:
bugyogás, bugyborékolás
katalune:
clapoteig
portugale:
gluglu
ruse:
бульканье
slovake:
žblnknutie

administraj notoj

~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.