imanent/a

imanenta  

FIL
Karakterizas, rilate al iu estulo aŭ estularo, ĉion, kio estas entenata en ili kaj ne rezultas de ekstera supera agado; samspeca, samnatura: la imanenta justo (rezultanta de la natura ordo de la mondo); laŭ Spinoza Dio estas imanenta en la mondo. VD:panteismo. ANT:transcenda.
angle:
immanent, indwelling, inherent (in), intrinsic
beloruse:
іманэнтны, уласьцівы
ĉeĥe:
imanentní, uvnitř jsoucí
france:
immanent (phil.)
germane:
immanent
hispane:
inmanente
hungare:
immanens, benne rejlő
katalune:
immanent
nederlande:
immanent
portugale:
imanente
ruse:
имманентный, свойственный, присущий
slovake:
imanentný, vnútri existujúci

administraj notoj

~a: Mankas fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.