karakol/i PV

karakoli  

(ntr)
(p.p. ĉevalo aŭ rajdanto) Fari fantaziajn saltetojn kaj turniĝojn dum irado: malantaŭ ili senorde karakolis la aliaj edzinoj [1]; postlasinte sian oficejon, li lasis senbride karakoli la noktan koboldon, kiun li kaŝnutris en si [2]; li decidis […] senkaĝigi siajn sentojn, gvidi ilin kien liaj inklinoj karakolis [3]. VD:kaprioli
angle:
caracole
ĉeĥe:
harcovat
france:
caracoler
germane:
tänzeln
hungare:
karéjoz, táncol (ló), körben forog (ló)
katalune:
cabriolar (cavall)
nederlande:
rondspringen
pole:
karakolować, koniem toczyć
rumane:
rola de cal
ruse:
гарцевать, джигитовать
slovake:
samopašne tancovať s koňom

administraj notoj