*kloŝ/o PV

*kloŝo  

Objekto kun duongloba supro kaj pli larĝa malsupro, ordinare kava: la jasmenaj floroj malfermis siajn blankajn kloŝojnZ .
a)
Ujo sonorilforma, ĝenerale vitra, por kovri kaj ŝirmi delikatan objekton: vegetaĵon, manĝaĵon, horloĝon...: ŝi bone atentis, ke buteroj kaj fromaĝoj troviĝu sub siaj respektivaj kloŝoj [1].
b)
MuzTerm MUZ Pli larĝa, sonoron ellasanta ekstremo de pluraj blovinstrumentoj.
angle:
1.a cloche, bell jar
france:
cloche (couvercle), clochette (fleur), pavillon (d'instrument de musique)
germane:
Glocke
nederlande:
stolp
pole:
klosz
rumane:
abajur
ruse:
колпак, покрышка, колокол

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.