*sonor/i PV

*sonori

(ntr)
Soni kaj daŭre aŭdiĝi post ĉeso de la kaŭzo: ĉiuj sonoriloj de preĝejoj sonoris [1]; en la marmoraj palacoj sonoras luksaj festenoj [2]; mi faros ... tian faron, ke al ĉiu, kiu tion aŭdos, eksonoros ambaŭ liaj oreloj [3]. VD:tinti, vibri
1. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, la virineto de maro
2. E. Orzeszkowa, tr. Kabe: Legendo
3. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, I. Samuel 3:11
afrikanse:
ring
albane:
unazë
amhare:
ቀለበት
angle:
ring
arabe:
عصابة
armene:
մատանի
bengale:
রিং
birme:
လက်စွပ်
ĉeĥe:
drnčet, zvonit, zvučet
dane:
ring
estone:
ring
filipine:
singsing
france:
résonner, sonner, tinter
galege:
anel
germane:
tönen, klingen, läuten, schallen, hallen
guĝarate:
રિંગ
haitie:
bag
haŭse:
zobe
hinde:
अंगूठी
hungare:
zeng, cseng, bong, zúg, búg
igbe:
mgbanaka
indonezie:
berdering, berdentang
irlande:
fáinne
islande:
hringur
japane:
リング
jide:
רינג
jorube:
iwọn
kanare:
ರಿಂಗ್
kartvele:
ბეჭედი
kazaĥe:
жүзік
kimre:
ffoniwch
kirgize:
шакек
kmere:
ចិញ្ចៀន
koree:
korsike:
anellu
kose:
umsesane
kroate:
prsten
kurde:
qulp
latine:
orbis
latve:
gredzens
laŭe:
ວົງ
litove:
žiedas
makedone:
прстен
malagase:
peratra
malaje:
cincin
malajalame:
വളയം
maorie:
mowhiti
marate:
अंगठी
monge:
nplhaib
mongole:
бөгж
nederlande:
galmen, luiden, klinken
nepale:
घन्टी
njanĝe:
mphete
panĝabe:
ਰਿੰਗ
paŝtue:
حلقوي
ruande:
impeta
ruse:
звенеть
samoe:
liʻo
sinde:
منڊي
sinhale:
මුද්ද
skotgaele:
fàinne
slovake:
znieť, zvoniť
slovene:
obroč
somale:
giraanta
ŝone:
mhete
sote:
lesale
sunde:
ngirining
svahile:
pete
taĝike:
ангуштарин
taje:
แหวน
tamile:
மோதிரத்தை
tatare:
шыңгырау
telugue:
రింగ్
tibete:
སྐད་རྒྱག་
tokipone:
kalama
ukraine:
кільце
urdue:
انگوٹی
vjetname:
vòng
zulue:
nkeneza

sonora

Klare kaj daŭre sonanta, facile aŭdebla: sonora voĉo. VD:laŭta
ĉeĥe:
zvonivý
france:
sonore
ruse:
звонкий, звучный
slovake:
zvonivý, zvučný

sonoro

1.
Sono daŭre sonanta post ĉeso de ĝia kaŭzo: la vitro dispeciĝis kun sonoro Metrop .
2.
FONPV (arkaismo) =sonoranto
ĉeĥe:
zvonění
france:
1. éclat sonore, sonorité
hungare:
1. zengés, csengés, zúgás, búgás
ruse:
1. звон
slovake:
zvonenie
tibete:
སྒྲ་

sonoranto

FON Parolsono, estigata precipe per la voĉo, sen bruo aŭ kun minimuma bruo (vokalo, duonvokalo, naza konsonanto, flua konsonanto): esence tio signifas, ke sono estas sonoranto, se ĝi produkteblas daŭre je la sama tonalto [4]. ANT:bruanto
angle:
sonorant
germane:
Sonorant
hungare:
zönge
ruse:
сонант, сонорный согласный

sonoretigi

(malofte) Interfrapi la glasojn antaŭ ol trinki je honoro de iu aŭ io.
Rim.: Ekzemplo ne troveblas. Prefere uzu tintigi, tosti.
hungare:
koccint
nederlande:
klinken
ruse:
чокнуться (бокалами)

sonorigi

Kaŭzi sonoron per tiucela ilo: bonvolu sonorigi al la servisto.
ĉeĥe:
rozeznít, zazvonit
france:
sonner (sonnette, cloche, etc.)
germane:
tönen lassen, klingen lassen, läuten lassen
hungare:
csenget, harangozik
nederlande:
bellen, aanbellen
ruse:
звонить, позвонить
slovake:
zazvoniť

sonorigisto

Homo, metie sonoriganta la sonorilojn de preĝejo.
ĉeĥe:
zvoník
france:
sonneur (de cloches)
germane:
Glöckner
hungare:
harangozó
nederlande:
klokkenluider
ruse:
звонарь
slovake:
zvonár (ktorý zvoní)

sonorilaro

ĉeĥe:
zvonkohra
france:
carillon
hungare:
harangjáték, campanelli
slovake:
zvonkohra

sonorilego

Tre granda sonorilo: la sonorilegoj komencis brue soni kaj ekestis moviĝado en la vilaĝo [5].
5. A. Kivi, trad. I. Ekström: Sep fratoj, 1947
france:
tocsin

sonorilejo, sonorilturo

ARKI Turo enhavanta sonorilojn.
ĉeĥe:
zvonice
france:
campanile, clocher
germane:
Glockenturm
hungare:
harangtorony
indonezie:
menara lonceng
nederlande:
klokkentoren
ruse:
звонница
slovake:
zvonica

*sonorilo

MUZ Frapinstrumento estiganta sonoron, ĝenerale konsistanta el metala kava duonsfero kun svingebla frapilo: per sonorilo ni sonoras, per fajfilo ni fajfas [6]; la vilaĝa sonorilo malgaje eksonis noktomezon [7].
afrikanse:
klok
albane:
zile
amhare:
ደወል
arabe:
جرس
armene:
զանգ
azerbajĝane:
zəng
bengale:
ঘণ্টা
birme:
ခေါင်းလောင်း
ĉeĥe:
zvonek u dveří
dane:
klokke
estone:
bell
eŭske:
kanpai
filipine:
kampanilya
france:
cloche
galege:
campá
germane:
Glocke, Klingel
guĝarate:
ઘંટડી
haitie:
klòch
haŭse:
kararrawa
hinde:
बेल
hungare:
csengő, harang
igbe:
mgbịrịgba
indonezie:
bel, lonceng
irlande:
clog
islande:
bjalla
japane:
jave:
lonceng
jide:
גלאָק
jorube:
belii
kanare:
ಬೆಲ್
kartvele:
ბელი
kazaĥe:
қоңырау
kimre:
cloch
kirgize:
коңгуроо
kmere:
កណ្ដឹង
koree:
korsike:
ghjuva
kose:
intsimbi
kroate:
zvono
kurde:
zengil
latine:
tintinnabulum
latve:
zvans
laŭe:
ລະຄັງ
litove:
varpas
makedone:
ѕвоно
malaje:
loceng
malajalame:
മണി
malte:
qanpiena
maorie:
pere
marate:
घंटा
monge:
tswb
mongole:
хонх
nederlande:
bel, klok
njanĝe:
belu
okcidentfrise:
bel
panĝabe:
ਘੰਟੀ
paŝtue:
زنګ
ruande:
inzogera
ruse:
колокол, колокольчик
samoe:
logo
sinde:
بيل
sinhale:
සීනුව
skotgaele:
clag
slovake:
zvonček (domový)
somale:
dawan
ŝone:
bhero
sote:
tšepe
sunde:
bel
svahile:
kengele
taĝike:
занги
taje:
ระฆัง
tamile:
மணி
tatare:
кыңгырау
telugue:
బెల్
tibete:
དྲིལ་བུ་
ukraine:
дзвін
urdue:
گھنٹی
uzbeke:
qo’ng’iroq
vjetname:
chuông
zulue:
insimbi

administraj notoj

~a: Mankas dua fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~o: Mankas verkindiko en fonto.
~etigi: Mankas dua fontindiko.
~etigi: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~igi: Mankas dua fontindiko.
~igi: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~igisto: Mankas dua fontindiko.
~igisto: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ilaro: Mankas dua fontindiko.
~ilaro: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ilejo, ~ilturo: Mankas dua fontindiko.
~ilejo, ~ilturo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.