koagul/i Z PV

koaguli

(tr)
FIZL Transigi al solida aŭ duonsolida stato; malfluidigi, kazeigi.
Rim.: En „Quo vadis“ de Lidja Zamenhof aperas kelkaj ekzemploj de netransitiva uzo.
angle:
(cause to) coagulate
ĉeĥe:
koagulovat, srážet
france:
coaguler (tr.)
germane:
gerinnen lassen, verklumpen
hispane:
coagular
hungare:
megalvaszt, megdermeszt, koagulál
katalune:
coagular
nederlande:
doen coaguleren, doen stollen
pole:
koagulować
rumane:
coagula, închega
ruse:
свёртывать, створаживать, вызывать коагуляцию
slovake:
koagulovať, zrážať sa
turke:
pıhtılaştırmak, dondurmak

koagulaĵo  

FIZL Loka solidiĝo de korpa fluaĵo; grumelo1.b: kiam mia amiko post amorado kontentiĝas, en la elĵetaĵo estas koagulaĵoj [1].
1. trad. Paŭlin': Adoleskantinaj demandoj, 1999
france:
caillot, thrombus
pole:
skrzep
rumane:
cheag, craniu

koaguliĝi

FIZL Transiĝi al solida aŭ duonsolida stato: koaguliĝinta sango
angle:
coagulate
france:
~iĝinta sango: sang caillé, sang coagulé coaguler (intr.), se coaguler, figer (intr.), cailler (former des caillots), se cailler (former des caillots), épaissir (intr., en p. d'un liquide), prendre (devenir solide)
hispane:
coagular (intr.), coagularse
hungare:
megdermed, megalvad, koagulálódik
nederlande:
~iĝinta sango: gestold bloed coaguleren, stollen
pole:
gęstnieć, zastygnąć
rumane:
se îngroșa, îngheța
ruse:
~iĝinta sango: свернувшаяся кровь свёртываться (о крови), коагулировать
turke:
pıhtılaşmak

administraj notoj