Laŭr/o

Laŭro, Laŭra  

NOM Virina antaŭnomo latindevena: mi devas tie esti kaj vidi Laŭron en la egipta danco! Marta la pordo de la domo malfermiĝis, kaj Laŭra elvenis portante sitelon da forĵetaĵoj el la kuirejo [1].
Rim.: Kp laŭro (vegetaĵo)
1. Monato, Jouko Lindstedt: La Helikoj, novelo
france:
Laura
germane:
Laura
pole:
Laura
rumane:
Laura

administraj notoj