*makzel/o

makzelo

ANA
Ĉiu el la du ostopecoj de la buŝo de vertebruloj, en kiuj estas fiksitaj la dentoj kaj kiuj servas por maĉi aŭ por kapti manĝaĵon: de bovo aŭ ŝafo oni donu al la pastro la ŝultron kaj la makzelojn kaj la stomakon [1]; paro da makzeloj [2]; la makzeloj ekdoloros, kiam vi manĝos unu tian pecon [3]; impresa trovo de makzelo de antropomorfa prasimio el la ĉirkaŭaĵo de Aŭgsburgo [4]. PRT:mandiblo
angle:
 jawbone
beloruse:
 сківіца
bretone:
 javed, karvan
bulgare:
 челюст
france:
 machoire
germane:
 Kiefer
hispane:
 maxilar
hungare:
 állkapocs, állcsont
indonezie:
 makzelo
itale:
 mascella
katalune:
 maxil·lar, mandíbula
nederlande:
 kaak, kaaksbeen
pole:
 szczęka
portugale:
 maxilar
ruse:
 челюсть
svede:
 käke
ukraine:
 щелепа, щелепна кістка, щока, кулачок

administraj notoj