maroder/o

marodero  

(evitinde) (malofte)
Marodisto; vaganto, kiu ŝtelas provianton kaj objektojn en negardata lando: al la portilo de la altrangulo proksimiĝis jen simpla pastro ..., jen soldato-marodero, ... kiu ŝajne indiferente preterpasante ĵetis vorton [1]; murdas kaj perfortas ankaŭ ... armeo kaj polico kaj aliaj – maroderoj, simpla banditaro ktp [2]. VD:marodi
1. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 1, ĉapitro 1a
2. nikst: Re: En NATO aperis dizertintoj, soc.culture.esperanto, 1999-05-03
ĉeĥe:
záškodník
france:
marodeur
germane:
Marodeur
nederlande:
marodeur, plunderaar
pole:
szabrownik
portugale:
ladrão de galinhas, ratoneiro
slovake:
záškodník

administraj notoj