*muĝ/i

*muĝi  

(ntr)
1.  
Bleki kiel bovo.
2.  
(figure) Brui aŭdigante fortan, obtuzan, longe tiratan sonon: muĝado de ŝiphupo; muĝanta popolamaso; la rivero muĝis, ŝveligita de la printempaj pluvoj [1]; ventego ... muĝis terure [2].
angle:
1. moo, low 2. roar, bellow
beloruse:
1. мычаць 2. раўці
france:
mugir 1. beugler, meugler
germane:
brüllen
hispane:
mugir
nederlande:
1. loeien 2. brullen
pole:
ryczeć, wrzeszczeć, szumieć 1. ryczeć
portugale:
mugir, bramir, bramar, rugir
rumane:
rage, zbiera, mugi, urla
ruse:
1. мычать 2. реветь

administraj notoj