operkul/o

operkulo   Vikipedio

ZOO Speco de klapeto kiun iuj bestoj posedas aŭ produktas por sin ŝirmi de eksteraj danĝeroj. Maraj gastropodoj, kiel ekzemple litorinoj, sin kaŝas funden de sia konko kaj fermas sian operkulon kiam ili perceptas danĝeron. La operkuloj de iuj fiŝoj estas ostaj kaj ŝirmas la brankojn. En abelujoj seslateraj operkuloj fermas la alveolojn.
angle:
operculum
ĉeĥe:
klápě, žábra
france:
opercule
nederlande:
deksel (operculum), operculum
pole:
operkulum
portugale:
opérculo
slovake:
viečko

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.