1orator/o

oratoro   Vikipedio

1.
Homo, kiu kutimas publike paroladi: juĝeja, politika, eklezia oratoro.
2.
Tiu, kiu parolas en la nomo de kolegoj: li estis la oratoro de la grupo.
angle:
speaker 1. orator 2. spokesperson
beloruse:
аратар, прамоўца
ĉeĥe:
orátor, řečník
france:
orateur
germane:
1. (öffentlicher) Redner, Orator, Rhetor 2. Sprecher
greke:
ομιλητής, ρήτορας
hungare:
1. szónok 2. szószóló
katalune:
1. orador 2. portaveu
nederlande:
1. redenaar 2. spreekbuis
portugale:
orador
ruse:
1. оратор
slovake:
rečník

oratora

Rilata al oratoro: oratora arto, frazo, periodo kadenco.
angle:
oratorical
beloruse:
аратарскі
france:
oratorique
hungare:
szónoki
katalune:
oratori (adj.)
nederlande:
redenaars-
ruse:
ораторский

oratori

(ntr)
Paroladi kiel oratoro.
angle:
deliver an oration
beloruse:
выступаць (з публічнай прамовай)
ĉeĥe:
řečnit
france:
orationner
germane:
(öffentlich) reden, (öffentlich) sprechen
greke:
προφέρω ομιλία
hungare:
szónokol
katalune:
orar, discursejar
nederlande:
een redevoering houden
portugale:
discursar, orar
slovake:
rečniť

oratoraĵo  

Antaŭpublika parolataĵo. SIN:diskurso, oracio.
angle:
oration, speech
beloruse:
прамова (публічная)
france:
oration
greke:
ομιλία
hungare:
szónoklat
katalune:
discurs, (per)oració
nederlande:
redevoering
portugale:
discurso, oração

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~a: Mankas fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~aĵo: Mankas fontindiko.
~aĵo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.