sepult/i SPV

sepulti  

(tr)
Prizorgi la kadavron de mortinto per entombigo, bruligo aŭ alia mora procedo: la reĝino Artemiza sepultis sian edzon ... en tombon ... grandiozan [1].
beloruse:
хаваць (мёртвага)
ĉeĥe:
pochovat (zemřelého), pohřbít
france:
faire la sépulture de
hispane:
sepultar
hungare:
temet, eltemet
itale:
seppellire (cer. funebre), cremare (cer. funebre)
portugale:
sepultar
ruse:
хоронить, похоронить, погрести
slovake:
pochovať

sepulto   Vikipedio

Parto de funebro kiam oni prizorgas la korpon de la mortinto: Vilela prizorgis la sepulton, la mortokultojn, kaj la inventaron [2].
2. Machado de Assis, trad. Paulo Viana: La divenistino kaj aliaj rakontoj, Oportuno, jaro 2005a, p. 12a
beloruse:
пахаваньне
ĉeĥe:
pohřeb
france:
sépulture (action)
hispane:
sepultura
hungare:
temetés
itale:
sepoltura
portugale:
sepultamento
ruse:
погребение
slovake:
pohreb

sepultejo Vikipedio

Loko por restaĵoj de mortintoj.
beloruse:
магіла, месца пахаваньня
ĉeĥe:
hřbitov, pohřebiště
france:
sépulture (lieu)
hispane:
cementerio
hungare:
temetkezési hely
itale:
sepolcreto, sepolcro
portugale:
sepultura
ruse:
могила
slovake:
cintorín, pohrebisko

administraj notoj

~ejo: Mankas dua fontindiko.
~ejo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.