ŝrik/i PIV1

ŝriki  

(ntr)
(malofte)
Akute kaj tre laŭte krii pro doloro, timego, subita ŝokego: ĝi ŝrikas tiom laŭtege, ke tiu, kiu eltiras ĝin, tuj mortas [1]. VD:stridi
france:
hurler (de peur etc.)
hungare:
sikít, sikolt
itale:
strillare (di paura o dolore), gridare (di paura o dolore), urlare (di paura o dolore)
pole:
wrzeszczeć
portugale:
guinchar
ruse:
визжать

administraj notoj