8tig/o PV

tigo   Vikipedio

BOT
Parto de vegetaĵo, ordinare stangoforma, kiu tenas aliajn tigojn, burĝonojn, foliojn, kaj florojn: precipa tigo (kiu elkreskas el la radiko kaj portas la flankajn tigojn); folitigo (kiu portas folion); flortigo (kiu portas floron aŭ floraron), flortigeto (kiu portas unuopan floron en infloresko); novtigo (kiu portas burĝonon; ŝoso).
Rim.: En la komuna lingvo oni ordinare uzas la vorton „tigo“ nur parolante pri nelignaj vegetaĵoj, ĉe la lignovegetaĵoj oni preferas „trunko“ kaj „branĉo“, tamen en botaniko trunko kaj branĉo estas ankaŭ tigoj.
SIN:trunketo
angle:
stem, stalk
beloruse:
сьцябло
bulgare:
стъбло
ĉeĥe:
držák, dřík, kmen, stopka
france:
tige
germane:
Spross, Stängel, Halm, Stiel (Pflanze), Schaft (z.B. Löwenzahn)
hispane:
tallo
hungare:
szár (növényi) foli~o: levélnyél, levélszár flor~o: kocsány nov~o: friss hajtás
katalune:
tija
kroate:
stabljika
makedone:
стебло
nederlande:
stengel, steel (v.bloem), halm, twijg
pole:
łodyga, źdźbło (traw)
portugale:
caule, talo
ruse:
стебель
serbe:
стабло
slovake:
držiak, kmeň, stopka
ukraine:
стебло

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.