*timian/o

*timiano

BOTKUI
Genro el familio lamiacoj (Thymus); tre aroma arbusto aŭ duonarbusto kun verticiloj aŭ kapetoj de blankaj ĝis violkoloraj floroj, kies korolo estas tubetoforma kun du lipoj, kies malsupra havas tri lobojn; pluraj specioj estas uzataj kiel spico kaj kuracherbo: ni iris super la alta timiano, kiu tamen ankoraŭ bonodoris, kvankam la suno elsekigis ĝiajn foliojn [1]; jen petroselo kaj floranta timiano [2]; bela herbejo, kovrita de primoloj, sovaĝaj timianoj kaj miloj da aliaj floroj [3]; per virga ruĝo timiano flamas IK ; ili sukcesas senmaskigi fraŭdantojn, kiuj vendas malmultekostan mielon „el ĉiaj floroj“ sub la nomo de multekosta „mielo de timiano“[4].

ordinara timiano (Thymus vulgaris), Torà (Segara Katalunio)
CC BY-SA 4.0  [5]
angle:
 thyme
beloruse:
 чабор
bulgare:
 мащерка ordinara ~o: обикновена мащерка.
ĉeĥe:
 dymián, mateřídouška, tymián
france:
 thym
germane:
 Thymian
hungare:
 kakukkfű ordinara ~o: kerti kakukkfű, pecsenyefű.
katalune:
 timó ordinara ~o: farigola, timonet.
latinece:
Thymus ordinara ~o: Thymus vulgaris.
nederlande:
 tijm
pole:
 tymianek
portugale:
 tomilho, timo
ruse:
 тимьян, чабрец, чебрец
slovake:
 tymián
turke:
 kekik
ukraine:
 чебрець

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.