2vokativ/o

vokativo   Vikipedio

GRA
En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon: [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani) [1]; la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) [2]. SIN:vokkazo
angle:
vocative case, vocative
beloruse:
клічны склон
bretone:
vokativ, tro-c'helver
bulgare:
вокатив, звателен падеж
ĉeĥe:
pátý pád, vokativ
ĉine:
呼格 [hūgé]
france:
vocatif
germane:
Vokativ, Anredefall, fünfter Fall
greke:
κλητική πτώση, κλητική
hebree:
יחסת הקריאה
hispane:
caso vocativo, vocativo
hungare:
megszólító eset
ide:
vokativo
itale:
vocativo
japane:
呼格 [こかく]
katalune:
vocatiu
koree:
호격
latine:
casus vocativus
malnovgreke:
κλητική πτώσις, κλητική
nederlande:
vocatief, vocativus, vijfde naamval
norvege:
vokativ
portugale:
caso vocativo, vocativo
ruse:
звательный падеж
slovake:
piaty pád, vokatív
volapuke:
kimofal, vokatif

administraj notoj