tradukoj: be ca de en es fr hu nl pt ru

farise/o^Z

fariseo

1.

Ano de judisma partio fine de la epoko de la Dua Templo, opozicia al la sadukeoj. La fariseoj opiniis preĝon kaj studojn de la Leĝo pli valoraj ol la sangajn oferojn en la Templo, kredis je Mesio kaj releviĝo de la mortintoj. La instruoj de la fariseoj iĝis parto de Talmudo kaj moderna judismo. Sed kiam Paŭlo eksciis, ke unu parto konsistas el Sadukeoj kaj la alia el Fariseoj, li ekkriis en la sinedrio: Fratoj, mi estas Fariseo, filo de Fariseo; pri la espero kaj la releviĝo de la mortintoj mi estas juĝata [1].

2.

(evitinde) (figure) Homo afektante zorganta pri ekstera, formala pieco aŭ morsevereco: mi ne toleros tian fariseismon kaj mensogemon^B. hipokritulo.
Rim.: Tiu maljusta misuzo de la vorto estas apartaĵo de la medio kristana kaj spegulas la situacion de la Evangelia periodo, kiam la kristanoj devis iel sin apartigi disde tro simila kaj pli granda partio. La akuzon pri nur formala observado de la Leĝo pli konvenus adresi al la sadukeoj, sed tiuj estis tro malproksimaj socie kaj ideologie, do ne estis rivaloj. [Sergio Pokrovskij]