flanĝ/o

flanĝo

TEK
Elstaranta randaĵo por fortikigi pecon aŭ por ebligi ĝian kunigon kun alia: tuba flanĝo; flanĝo fiksita, movebla, surlutita, surnitita, surŝraŭbita; flanĝa bolto, flanĝoŝraŭbingo.
france:
collerette (techn.), bride (collerette)
germane:
Flansch
hispane:
brida
hungare:
perem, karima
nederlande:
flens
portugale:
flange
ruse:
фланец

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.