tradukoj: fr pl ro

kojne/o NePiv

kojneo

1.
HISLIN Dialekto de la antikva greka lingvo, kiu iĝis komuna lingvo ĉirkaŭ orienta Mediteraneo de 300 a.K. ĝis 400 p.K. proksimume: multegaj negrekoj lernis kaj uzis la kojneon [1].
2.  
(figure) Lingvo, kiu estis dialekto kaj iĝis interlingvo.

tradukoj

francaj

~o: koinè.

polaj

~o: koine, greka wspólna.

rumanaj

~o: limba greacă comună.

fontoj

1. L. B. Ross: De Linguarum Nominibus (A Martins et al.), soc.culture.esperanto, 1996-05-16


ℛevo | datumprotekto | kojne.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.2 2019/02/22 23:10:44