*liut/o PV

*liuto  

MUZ Iu el diversaj kordinstrumentoj kun sonkesto, unumane tenebla kolo kaj pluke, plektre aŭ arĉe sonigeblaj kordoj streĉitaj laŭlonge de la kolo.
angle:
lute
beloruse:
лютня
ĉeĥe:
loutna
france:
luth
germane:
Laute
greke:
λαούτο
hungare:
lant
nederlande:
luit
pole:
bandura, gęśl, lutnia
portugale:
alaúde
rumane:
bandură, lăută
ruse:
лютня
slovake:
lutna

liutisto

MUZ Muzikisto kiu ludas liuton: la patro [...] venigis liutiston, kiu devis ludi antaŭ la infaneto [1].
1. Paul Bennemann: La Vendreda Klubo, gutenberg.org
angle:
lutenist
france:
luthiste
germane:
Lautenist
pole:
lutnik
rumane:
lutier

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.