tradukoj: be bg ca de en es fr hu it nl pl pt ru

patriark/o ^Z[1]

patriarko

1.

En la antikva kaj en la orienta kristanismo, la estro de grava memstara eklezio: la patriarko de Romo (= papo de Romo) , la patriarko de Aleksandrio (= papo de Aleksandrio), la patriarkoj de Antioĥio, de Jerusalemo, de Konstantinopolo; do, en la Oriento estis multe da kulturaj lingvoj, multe da urbegoj kristanaj kaj kvar patriarkoj; en la Okcidento estis nur po unu da ili [2]; ja ĉi tie, se oni ne malkonsilus, povus diservi la patriarko de la tuta Ruslando [3].

2.

Honortitolo de kelkaj ĉefepiskopoj: patriarko de Venecio, de Lisbono.

3.

(evitinde) prapatro kaj Isaak naskigis Jakobon, kaj Jakob la dek du patriarkojn [4].
Rim.: En la Malnova Testamento Zamenhof uzas sole nur la vorton „prapatro“. La meĥanika mistraduko „patriarko“, uzita de tradukiststoj de la Nova Testamento, estas speciale malkonvena en la patriarko David [5], ĉar tie Davido aperas ne kiel generinto de multenombra idaro, sed kiel papatro, praulo de la Mesio, de „la Filo de David“ ‐ Mat 1:1, 9:27, 12:23, 15:22, 21:9. La vorto „papatro“ taŭgas por esprimi rilaton de praulo al posteulo, la vorto „patriarko“ por tio malkonvenas. ‐ Krome, por ĉi tiu senco oni iam bezonas la formojn aligenrajn (t.e. prapatrino: Evo, Sara; „la pragepatroj“), kiajn la vorto patriarko malhavas. [Sergio Pokrovskij]

4.

(figure) Respektinda maljuna familiestro.