tradukoj: be ca cs de en es fr hu nl pl ro ru sk sv

*silab/o PV

*silabo  

FON Ĉiu grupo da parolsonoj, eldirata per unu voĉellaso: cé-lo, ci-tró-no, cén-to, kra-jó-no, ru-í-no, prúj-no [1]; en Esperanto estas tiom da silaboj en vorto, kiom estas da vokaloj; dividi vortojn en silabojn per dividstrekoj. Tipaj ecoj de silabo: akcenta, duonakcenta, senakcenta, fermita1, malfermita1, longa, mallonga.
Rim.: Rigora difino de la nocio silabo postulus fakajn disvolviĝojn. Cetere ekzistas pluraj malsamaj teorioj pri ĝi. En Esperanta gramatiko oni uzas la nocion nur koncerne akcenton, sed iuj prozodiistoj uzas ĝin ankaŭ kadre de la klasika metriko aplikata al Esperanto, en kiu ĉefan rolon ludas la longeco de silaboj, kio neprigas precize difini iliajn limojn. Kalocsay faris interesajn provojn ĉi-kampe, sed liaj difinoj evoluis laŭ la tempo. [MB]

*silabi [2]

Eldiri, disigante la silabojn: Jan estis sinjoro instruisto kaj instruis lin silabi [3].

silabaro  

TIP Skribosistemo en kiu unuopaj signoj ordinare prezentas apartajn silabojn: oni ne malofte legas, ke la kipra silabaro estis deĉifrita en 1871 de la angla epigrafisto George Smith [4].

silabiga

FON Povanta per si sola formi silabon.

silabolimo

FON Limo, kiu apartigas du silabojn: en Esperanto oni foje konsideras, ke la silabolimo estas antaŭ la konsonanto, kiam la vokaloj estas apartigataj per unu konsonanto (a-mo), kaj post la unua konsonanto, kiam la vokaloj estas apartigataj per pli ol unu konsonanto (ar-ma).
Rim.: ... sed tiu regulo ne estas absoluta kaj ĝin kontraŭdiras eĉ la Fundamento, kiu montras strangajn nekoheraĵojn: ekz-e pat-ro apud ci-tro-no ak-vo apud li-kvo-ro .

n-silabo  

1.
LIN Vorto, konsistanta el n silaboj: okazas ofte, ke du unusilaboj estas tiel ligitaj per la senco, ke ili formas unu solan metrikan vorton [5]; dusilabo, trisilabo...
2.  
POE[6] Metro, konsistanta el n silaboj: oksilabo, deksilabo, dekunusilabo, deksessilabo...
Rim.: Temas pri metroj fremdaj al Esperanto, sed hejmiĝintaj en la Esperanta versfarado. Ili ofte konsistas el pluraj malsamaj piedoj, kaj obeas al specifaj reguloj pri cezuro, ĉefakcento ktp.

tradukoj

anglaj

~o: syllable; ~i : to articulate, enunciate syllables, to syllable (seldom); ~aro: syllabary; ~iga: syllabifying; ~olimo: syllable boundary; n-~o 1.: n-syllabic word; n-~o 2.: syllable count in syllabic meter. unu~o: monosyllable; ok~o: octosyllable; dek~o: decasyllable; dekunu~o: hendecasyllable.

belorusaj

~o: склад (слова); ~iga: складаўтваральны; ~olimo: мяжа складу.

ĉeĥaj

~o: slabika, sylaba; ~aro: tabulka slabik, u některých jazyků sloužící jako abeceda; ~iga: slabikotvorný, slabičný, sonantní; ~olimo: ukončení slabiky.

francaj

~o: syllabe; ~i : épeler; ~aro: syllabaire; ~iga: formant syllabe; ~olimo: coupe syllabique. unu~o: monosyllabe; ok~o: octosyllabe; dek~o: décasyllabe; dekunu~o: hendécasyllabe; dekses~o: hexadécasyllabe.

germanaj

~o: Silbe; ~iga: silbenbildend; ~olimo: Silbengrenze.

hispanaj

~o: sílaba; ~i : silabear, silabar; ~aro: silabario.

hungaraj

~o: szótag; ~olimo: szótaghatár; n-~o 1.: n szótagú szó; n-~o 2.: n szótagos verssor.

katalunaj

~o: síl·laba; ~iga: que forma síl·laba; ~olimo: límit sil·làbic, tall intersil·làbic; n-~o 1.: n-síl·lab (mot); n-~o 2.: n-síl·lab (vers). unu~o: monosíl·lab; ok~o: octosíl·lab; dek~o: decasíl·lab; dekunu~o: hendecasíl·lab; dekses~o: octonari.

nederlandaj

~o: lettergreep.

polaj

~o: sylaba, zgłoska; ~i : sylabizować; ~aro: sylabariusz; ~iga: sylabotwórczy, zgłoskotwórczy; n-~o 2.: n-zgłoskowy.

rumanaj

~aro: silabar.

rusaj

~o: слог; ~iga: слогообразующий; ~olimo: граница слога; n-~o 1.: n-сложное слово; n-~o 2.: n-сложник. ok~o: восьмисложник; dek~o: десятисложник; dekunu~o: одиннадцатисложник; dekses~o: шестнадцатисложник.

slovakaj

~o: slabika; ~aro: tabuľka slabík; ~iga: slabikotvorný; ~olimo: koniec slabiky.

svedaj

~o: stavelse.

fontoj

1. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 2
2. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Universala Vortaro, silab'i
3. B. Němcová, trad. V. Tobek kaj K. Procházka: Avineto, [sen dato]
4. R. Pigro: Kio estas la kipra silabaro?, Monato, 2014
5. Kalocsay: Waringhien: Bernard: Parnasa Gvidlibro, p. 14
6. Kalocsay: Waringhien: Bernard: Parnasa Gvidlibro, p. 48

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~iga: Mankas dua fontindiko.
~iga: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~olimo: Mankas dua fontindiko.
~olimo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.


ℛevo | datumprotekto | silab.xml | redakti... | traduki... | artikolversio: 1.31 2017/12/20 14:10:15