*dot/i

*doti  

(tr)
1.
Doni doton al iu: li riĉe dotis sian nepinon.
2.  
(figure) Havigi iajn kvalitojn: naturo lin dotis per lirika temperamento, per tre saĝa spirito; riĉe naturdotita lando VD:beni, dorloti, favori.
angle:
endow
beloruse:
1. даць пасаг 2. надаць, надзяліць
ĉeĥe:
dotovat, dát věno, vybavit věnem
france:
doter (pourvoir d'une dot, de qualités)
germane:
1. beschenken, dotieren 2. ausstatten, versehen
hispane:
dotar
nederlande:
begiftigen 1. een bruidsschat schenken
pole:
1. dać posag 2. obdarzyć
portugale:
1. dotar, conceder dote 2. dotar
ruse:
одарить 1. дать в приданое
slovake:
dať výbavu, obdariť
svede:
begåva 1. ge hemgift

*doto  

Havaĵo, kiun edzino havigas per la edziĝo al sia edzo, aŭ edzo al sia edzino: bela vizaĝo estas duono da dotoPrV ; dotaj havaĵoj; sendota filino.
angle:
dowry
beloruse:
пасаг
ĉeĥe:
výbava, věno
france:
dot
germane:
Mitgift
hebree:
נְדוּנִיָה
hispane:
dote
katalune:
dot
nederlande:
bruidsschat
pole:
posag, wiano
portugale:
dote
ruse:
приданое
slovake:
veno, výbava
svede:
hemgift

administraj notoj

~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.